قرار دادن شمع در کنار پنجره و در محل‌هایی که دارای روشنایی مناسب طبیعی هستند باعث کم نور شدن آن می‌گردد. بهتر است شمع را در محلی قرار دهید که نور کمی دارد تا درخشش شمع بیش‌تر نمایان شود.



- ترجیحاً از یک ظرف شیشه‌ای به عنوان جاشمعی استفاده نمایید، این عمل باعث بیش‌تر شدن نور شمع شده، مدت زمان طولانی‌تری روشن می‌ماند.



- فتیله شمع باید حداقل به مقدار یک چهارم در عمق شمع قرار گرفته باشد، در زمان خرید شمع باید به این نکته توجه شود.




- شمع‌های باریکی که برای نذر استفاده می‌گردند، شمع‌هایی هستند که همیشه در دسترس بوده و گران هم نیستند، از این نوع شمع‌ها نیز می‌توانید برای دکوراسیون منزل استفاده کنید، فقط باید آن‌ها را در ظروف زیبا و لابه‌لای گل‌‌های طبیعی یا مصنوعی مخفی نمایید.



- از انواع شمع‌ها، شمع‌های شناور در آب هستند که چند منظوره بوده، می‌توان از آن‌ها هم بر سر میز شام و هم در میهمانی‌های فضای باز استفاده کرد. این دسته از شمع‌ها نسبت به دیگر انواع کثیفی ندارند و نکته ی قابل توجه جلوه ی نوری آن‌هاست که به علت وجود آب روشنایی‌شان دو چندان می‌شود. برای هر چه بیش‌تر جلوه کردن این نوع شمع‌ها بهتر است از ظروف کریستالی و شیشه‌ای استفاده نمایید که دارای تراش هستند، زیرا که باعث شکست نور و درخشش مضاعف می‌شوند.



- اگر اشک شمع در جایی چکید، نگران نباشید؛ اجازه دهید تا کاملاً خود را بگیرد و سپس با استفاده از پاکت‌های کاغذی و قهوه‌ای رنگ میوه و کمی حرارت اتو، آن را به راحتی پاک نمایید.



- اگر برای میهمانی از شمع‌های جدید استفاده می‌کنید، قبل از زمان استفاده ، آنها را یک بار روشن نمایید، تا در زمان مصرف زودتر و راحت‌تر روشن‌ شوند.



- شمع را زمانی که در حدود 5 سانتی‌متر از آن باقی مانده است از درون جاشمعی خارج نمایید، زیرا هر چه شمع کوچک‌تر شود، جدا ساختن آن نیز سخت‌تر می‌گردد.



- هنگامی که شمعی را خاموش می‌کنید، بعد از گذشت چند لحظه که فتیله ی حرارت خود را از دست داد و بدنه ی شمع هنوز گرم است، فتیله را به جای خود در مرکز شمع برگردانید تا برای نوبت‌ بعدی استفاده، شمع دود نکند.



منبع : ایران آذین

تصویرهای پیوستی

1.gif‏ (28.7 کیلوبایت)

هدف از طرح این مقالات ، ارائه ی اطلاعات اولیه برای كسانی است كه قصد فراگیری خیاطی را دارند . در این مقالات به بررسی انواع پارچه ها و میزان حرارت لازم برای اطو زدن آنها و طریقه ی صحیح كار با چرخ خیاطی و استفاده ی بهینه از آن مورد بررسی قرار می گیرد.


در مقاله ی قبل به بررسی 3 درجه اول از انواع پارچه پرداخته ایم . حال درجه ی4 :

درجه 4 :پارچه های پشمی

این درجه حرارت برای پارچه هایی كه از پشم حیوانات تهیه می شوند مناسب می باشد. پارچه های پشمی گرم و سبك، چروك ناپذیر، جذب كننده ی رطوبت و بسیار محكم و با دوام می باشند.

پارچه های پشمی به راحتی اطو خورده و حالت می گیرند

آنها در برابر برق عایق هستند و در مقابل آتش هم از خود مقاومت نشان داده و به سادگی نمی سوزند.

از انواع آن فاستونی ها را شامل گاباردین – فلانل و كانگا می توان نام برد . فوتر و ماهوت

مشهورترین پارچه پشمی كشمیر می باشد كه گرمی و خصوصاً وزن سبك آن این نوع پارچه را از انواع آن متمایز می كند.


درجه 5 : پارچه های نخی



این درجه حرارت مخصوص پارچه هایی است كه از پنبه تهیه می شوند. دوام ، سبكی، محكمی و مخصوصاً خنكی از مشخصات بارز آن می باشند. پارچه های نخی جذب كننده رطوبت و هنگامی كه خیس باشند محكم تر می شوند.

پارچه های نخی نرم می باشد و به راحتی اطو می شوند ، برش و دوخت این پارچه ها ساده تر می باشد. بهتر است پارچه های نخی را قبل از برش آب كشید تا به مقدار لازم آب برود.

از انواع آن چلوار، كدری ، چیت ، متقال ، و پپلین را می توان نام برد.



درجه 6 : پارچه های کتانی

پارچه های كتانی به پارچه هایی اطلاق می شود كه از الیاف گیاه كتان تهیه می شوند. این پارچه ها بسیار با دوام، محكم و جاذب رطوبت می باشند سطحی صاف دارند و خیلی زود چروك می شوند.

از انواع آن آكار – آرو را می توان نام برد.



برش پارچه ها

برای برش هر پارچه ای لازم است كه راه پارچه به موازات خطوط طولی بدن قرار گیرد. اما در مواردی كه به واسطه طرح پارچه می خواهیم قسمتهایی مثل لكه بالای پیراهن را برعكس ببریم باید اطمینان داشته باشیم كه آن قسمت بعد از شستشو آب نمی رود و چنانچه پارچه آبرفت داشت پارچه را باید قبل از برش آب كشید.



به طور كلی تمام پارچه هایی كه در بازار موجود می باشند در سه چیز مشتركند و آن داشتن راه و بی راه و اریب می باشد به جز چند مورد معمولاً پارچه ها در راه كش نمی آیند اما در بی راه كمی كشیده می شوند. و تمامی پارچه ها دراریب كاملاً كش می آیند .راه پارچه كه همان طول پارچه می باشد خطوطی به موازات حاشیه و یا تركی پارچه را می گویند و نخ های تار كه دارای مقاومت بیشتری می باشند در آن تنیده می شوند. بی راه پارچه كه عرض پارچه می باشد بطور عمودی راه پارچه را قطع می كند و نخهایی با عنوان پود كه نسبت به تار دارای مقاومت كمتری می باشند در آن تنیده میشوند، كه البته پیدا كردن بی راه هر پارچه برای برش لباس بسیار ضروری می باشد.



برای پیدا كردن بی راه پارچه ها آنها را به دو گروه تقسیم می كنیم، :

آهار دار و لخت

برای برش اریب، پارچه باید كاملاً به طور صحیح روی میز پهن شده باشد.



برای برش پارچه های آهاردار با تا زدن پارچه به نحوی كه دو حاشیه كاملاً روی هم قرار گیرد و پارچه دارای پیچ خوردگی نباشد به وسیله خطوط عمود یك سطح مستطیل و یا یك گونیای بزرگ خطی را كه در ابتدای پارچه به صورت دو لا روی هم قرار گرفته و بر حاشیه عمود می باشد به دست می آید.



اما پیدا كردن بی راه در پارچه های لخت به دو صورت انجام می پذیرد در روش اول با زدن یك چرت در حاشیه پارچه می باشد روش دوم در پارچه هایی كه معمولاً جر نمی خورد كشیدن یك یا دو نخ از پود پارچه می باشد.كه با كشیدن آن خطی در پارچه می افتد . باید به خاطر داشته باشیم كه در این هر حالت اگربخواهیم پارچه را با قد بخصوص برش بزنیم اگر حاشیه در یك طرف جمع شده باشند از همان طرف اندازه می كنیم.



پارچه هایی را كه خواب دارند مثل مخمل و جیر و بعضی از ساتنها و بعضی پارچه های پشمی، حتماً باید هنگام برش به یك طرف یعنی رو به پایین خواب پارچه الگوها را پهن كرد. در غیراین صورت وقتی لباس آماده شد تكه هایی که به راه درست بریده نشده به خاطر اینکه راه ها ی پارچه ها با هم همخوانی ندارند و سایه می اندازند به تیرگی می زند و پارچه های براق مات دیده می شوند.



همین طور در پارچه های گل دار و طرح داری كه گل و طرح آن به یك طرف می باشد حتماً لازم است لباس طوری برش بخورد كه گلها و طرح پارچه به طرف بالا باشد. نكته مهمی كه باید در مورد پارچه های لخت به خاطر بسپاریم این است كه هنگامی كه راه پارچه برش خورده به صورت ریش ریش باشد لازم است برای پهن كردن پارچه بی راه آنرا پیدا كنیم.

ما اكثر پارچه ها را بصورت دولا برش می زینم.

اما در مواردی مثل مانتوهای سایز بالا برای اینكه مصرف پارچه پایین بیاید آنها را به صورت باز و یك لا برش می زنیم.



برش قرینه

هنگامی كه پارچه به صورت باز بریده می شود لازم است برای قسمتهایی كه به صورت قرینه یا جفت نیاز داریم برای برش دوم الگو برگردانده شود تا تكه های لباس با هم قرینه و جفت گردند در غیر این صورت مثلاً دو آستین و دو قسمت پیش برای یك طرف بریده می شود.

تصویرهای پیوستی

	1.gif‏ (20.4 کیلوبایت)
	2.gif‏ (18.4 کیلوبایت)
	3.gif‏ (20.9 کیلوبایت)

آشنایی با پارچه ها


مقاله ی اول معرفی روش و آشنایی با پارچه های مصنوعی، ابریشمی، پشمی، نخی و كتانی و معرفی ویژگیهای آنها از روی درجه حرارت اطو و توضیح راجع به راه و بی راه و اریب پارچه های مختلف همچنین پارچه هایی كه خواب و یا طرح به یك طرف دارند ، پیدا كردن بی راه پارچه ها و نحوه ی پهن كردن پارچه و طریقه ی برش پارچه هایی كه به صورت یك لا برش می خورند ، آشنایی با عملكرد چرخ خیاطی سرویس روغن كاری و نخ كردن چرخ و ماسوره و نخ شل ، برای آماده كردن دوخت بعدی و امتحان دوخت چرخ .



هدف :

داشتن اطلاعات اولیه برای كسانی كه قصد فراگیری خیاطی را دارند ، آگاهی از تنوع پارچه ها و میزان حرارت لازم برای اطو زدن آنها ، طریقه ی صحیح كار با چرخ خیاطی و استفاده ی بهینه از آن .

برای اینكه دقیق تر با انواع پارچه ها آشنا شویم ، بهتر است آنها را به ترتیبی كه روی درجات بعضی از اطوها به صورت كلمات فارسی نوشته شده به خاطر بسپاریم.



به طور كلی پارچه ها را به پنج گروه اصلی تقسیم می كنند:

1. پارچه های مصنوعی

2. ابریشمی

3. پشمی

4. نخی

5. كتانی



اولین گروه ، پارچه های مصنوعی هستند كه از مواد مختلف خام و تركیبات پیچیده ی شیمیایی تهیه می شوند.

چهار گروه بعدی پارچه های طبیعی هستند . دو گروه ابریشمی و پشمی منشأ حیوانی و دو گروه نخی و كتانی منشأ گیاهی دارند.



شناسایی پارچه ها از روی درجات روی اتو :



برای شناخت پارچه ها از روی درجات بعضی از اطوها كه به صورت كلمات فارسی نوشته شده اولین درجه كه دارای كمترین حرارت اطو می باشد ضعیف نامیده می شود.





درجه 1 : درجه ضعیف

(ژرسه ـــ پلی استر ـــ پاناما ـــ فلامنت ـــ سلولز ـــ سنتتیک)

برای دو گروه پارچه های مصنوعی سلولز و سنتتیک كه الیاف آنها با فعل و انفعالات شیمیایی به دست می آید مناسب می باشد.

از دو گروه دیگر می شود از پاناما و فلامنت نام برد.

از انواع پارچه های نایلون، ژرسه را می توان نام برد.

از ویژگیهای این نوع پارچه ها دوام و بشور و بپوش بودن آنهاست.

این پارچه ها با حرارت زیاد جمع می شوند، و در مقابل حرارت آتش مانند لاستیك می سوزند و از آنها گلوله هایی سیاه و سفت باقی می ماند.



درجه 2 :ابریشم مصنوعی

روی اطوهایی كه درجات آن به صورت كلمات فارسی مشخص شده بعد از ضعیف، ابریشم مصنوعی را می بینم.

درجه ی ابریشم مصنوعی برای پارچه هایی با الیاف مصنوعی كه با رشته های طبیعی مخلوط شوند مناسب می باشد.

این پارچه های خوش حالت كه گروه زیادی از پارچه ها را تشكیل می دهند دوخت و برشی ساده تر از گروه اول دارند مشهورترین آنها تترون و ترگال می باشند.





درجه 3 :تریلین – لئوناردو

سومین درجه ای كه روی اطوها مشخص شده ابریشم و برای پارچه های ابریشمی مناسب است. این نوع پارچه از رشته هایی كه كرم ابریشم به عنوان پیله به دور خود می تند تهیه می شود. پارچه ابریشم بسیار نرم و لطیف و همین طور محكم و با دوام است.

از محسناتش این است در هوای سرد، گرم و در هوای گرم، خنك می باشد.

برای برش، دوخت و اطوكاری آن باید دقت و ظرافت بیشتری همراه باشد.

از انواع آن كرپ ژورژت ، ارگانزا، شیفون و ساتن را می توان نام برد.

در مقاله ی بعد به بررسی انواع پارچه ها ( ساتن ، فاستونی و کدری ) و معرفی درجه هایشان می پردازیم .



ادامه دارد ....

منبع : irib

تصویرهای پیوستی

1.gif‏ (18.0 کیلوبایت)

Paperback: 172 pages
Publisher: Echo Library (December 12, 2007)
Language: English
ISBN-10: 1406846570
ISBN-13: 978-1406846577

From the GENERAL INTRODUCTION:
If there is a subject of really universal interest and utility, it is the art of writing and speaking one's own language effectively. It is the basis of culture, as we all know; but it is infinitely more than that: it is the basis of business. No salesman can sell anything unless he can explain the merits of his goods in effective English (among our people), or can write an advertisement equally effective, or present his ideas, and the facts, in a letter. Indeed, the way we talk, and write letters, largely determines our success in life.

Now it is well for us to face at once the counter-statement that the most ignorant and uncultivated men often succeed best in business, and that misspelled, ungrammatical advertisements have brought in millions of dollars. It is an acknowledged fact that our business circulars and letters are far inferior in correctness to those of Great Britain; yet they are more effective in getting business. As far as spelling is concerned, we know that some of the masters of literature have been atrocious spellers and many suppose that when one can sin in such company, sinning is, as we might say, a "beauty spot", a defect in which we can even take pride.

Let us examine the facts in the case more closely. First of all, language is no more than a medium; it is like air to the creatures of the land or water to fishes. If it is perfectly clear and pure, we do not notice it any more than we notice pure air when the sun is shining in a clear sky, or the taste of pure cool water when we drink a glass on a hot day. Unless the sun is shining, there is no brightness; unless the water is cool, there is no refreshment. The source of all our joy in the landscape, of the luxuriance of fertile nature, is the sun and not the air. Nature would be more prodigal in Mexico than in Greenland, even if the air in Mexico were as full of soot and smoke as the air of Pittsburg{h}, or loaded with the acid from a chemical factory. So it is with language. Language is merely a medium for thoughts, emotions, the intelligence of a finely wrought brain, and a good mind will make far more out of a bad medium than a poor mind will make out of the best. A great violinist will draw such music from the cheapest violin that the world is astonished. However is that any reason why the great violinist should choose to play on a poor violin; or should one say nothing of the smoke nuisance in Chicago because more light and heat penetrate its murky atmosphere than are to be found in cities only a few miles farther north? The truth is, we must regard the bad spelling nuisance, the bad grammar nuisance, the in?rtistic and rambling language nuisance, precisely as we would the smoke nuisance, the sewer-gas nuisance, the stock-yards' smell nuisance. Some dainty people prefer pure air and correct language; but we now recognize that purity is something more than an esthetic fad, that it is essential to our health and well-being, and therefore it becomes a matter of universal public interest, in language as well as in air.

با استفاده از هنر نقاشی روی چینی به ظروف ساده‌تان، جلوه‌ای نو ببخشید.

در خانه ی همه ما تعدادی یا حتی شاید سرویسی از ظرف‌های ساده و بدون طرح چینی، سرامیكی و ‌آركوپال وجود دارند كه با گذشت زمان دیگر رنگ و لعاب اولیه خود را از دست داده یا اینكه اساسا از كاربرد آنها به همان شكل ـ حتی با ظاهر سالم ـ نیز خسته شده‌ایم.

هنر نقاشی و رنگ‌آمیزی اینجا هم كاربردی‌ترین روش به‌حساب آمده و می‌توانیم با استفاده از رنگ، ظاهر ظروف ساده‌مان را به طرزی زیبا تغییر دهیم.

تعجب نكنید! برای طرح‌دار كردن این ظروف، نیازی به تجهیزات كارخانه‌ای نیست؛ شما می‌توانید به راحتی ـ با استفاده از رنگ مخصوص چینی ـ آنها را نقاشی كرده و در فر اجاق گاز خانه بپزید. به عنوان مثال در اینجا كاسه سفید آركوپال به همین روش با طرح‌های لیمویی نقاشی شده و با نمایی جدید به ظروف مصرفی خانه اضافه شده است.



نكته: با توجه به اینكه اغلب سرویس‌های چینی و سرامیكی موجود در بازار بعضی از اجزای موردنظر را با همان اندازه دلخواه‌مان ندارند، شما می‌توانید نمونه ساده آن ظرف را تهیه كرده و براساس طرح موجود روی دیگر اجزای سرویس، آن ظرف را نیز طرح‌دار كنید.



نقش لیمویی موجود در این تصاویر نیز الهام گرفته شده از طرح لیمویی یكی از سرویس‌های آركوپال موجود در بازار است.



مواد و لوازم مورد نیاز:

ـ یك عدد كاسه یا هر ظرف چینی، سرامیك یا مانند آن به رنگ سفید

ـ یك تكه مقوا

ـ یك تكه كاغذ طراحی سفید

ـ یك تكه كاربن مشكی

ـ 2عدد قلم‌موی ریز و درشت سرگرد

ـ كاتر

ـ‌ مداد

ـ چسب نواری كاغذی

ـ رنگ مخصوص چینی یا همان رنگ پورسلین (Porcelain ) به رنگ‌های سبز و زرد

ـ وارنیش

ـ مداد



توضیح یك: این رنگ‌ها قابل حل در آب هستند و اگر داخل كوره یا فر پخته شوند، دوام بسیاری خواهند داشت.

توضیح 2: این ظروف به طور معمول قابل شست‌وشو هستند ولی از قرار دادن آنها در ماشین ظرفشویی بپرهیزید.



روش كار:

1 ـ ابتدا طرح لیموترش را روی كاغذ طراحی بكشید و سپس كاغذ را همزمان با یك تكه كاربن روی مقوا قرار دهید. البته برای اینكه كاغذ روی مقوا بدون حركت باقی بماند، با استفاده از چسب نواری كاغذی، آن را به مقوا بچسبانید.

پس از آن با كاتر، خط محیط لیموترش را ببرید. به این صورت، شابلونی از طرح لیمو به دست خواهید آورد.

ـ شابلون مقوایی را مانند تصویر روی قسمتی از دیواره كاسه قرار دهید و با چسب ثابت كنید. سپس با استفاده از مداد یا حتی ماژیك طرح لیموترش را روی قسمت بیرونی كاسه بكشید.

این كار را در قسمت‌های دیگر كاسه، با حالت‌ها و در جهت‌های مختلف انجام دهید تا تمام سطح خارجی كاسه با طراحی‌های لیموترش پر شود.


ـ پس از اینكه مرحله طراحی به پایان رسید، ابتدا با استفاده از قلم مو و رنگ زرد لیمویی، فضای داخلی لیموها را رنگ‌آمیزی كنید؛ سپس همان‌طور كه در تصویر می‌بینید، با قلم موی ریزتر خطوط سبز داخل و شاخه سر لیمو را نیز بكشید. حالا ظرف را در گوشه‌ای قرار دهید تا رنگ لیموها كاملا خشك شود.


ـ مرحله بعدی، رنگ‌آمیزی زمینه است؛ یعنی باید در این مرحله فاصله میانی لیموها را روی زمینه كاسه رنگ‌آمیزی كنید. رنگ انتخابی برای این منظور زرد است. فقط توجه داشته باشید برای اینكه رنگ‌های زمینه و لیموها با هم تداخلی ایجاد نكنند، دور هر یك از طرح‌های لیموها حاشیه‌ای به اندازه 2 میلی‌متر سفید باقی بگذارید و از آن به بعد را رنگ‌آمیزی كنید.


منبع : همشهری آنلاین

تصویرهای پیوستی

	1.jpg‏ (5.1 کیلوبایت)
	2.jpg‏ (7.4 کیلوبایت)
	3.jpg‏ (6.7 کیلوبایت)
	4.jpg‏ (7.4 کیلوبایت)
	5.jpg‏ (7.6 کیلوبایت)

در روزهای سرد و برفی زمستانی، آیا تابه‌حال به این فكر افتاده‌اید كه ای‌كاش می‌شد چندتا از این گلوله‌های برفی را لااقل برای یك‌ساعت هم كه شده، در ظرفی روی میز پذیرایی قرار می‌دادید؟

و همان‌طور كه روی مبل كنار شومینه یا بخاری لم داده‌اید، از زیبایی آن در فضای خانه نیز لذت می‌بردید؟

بدون اغراق می‌توان گفت برف نعمت بی‌بدیل الهی است كه حتی نگاه‌كردن به آن نیز انرژی‌بخش است و اگرچه حضور آن در دمای داخل خانه دوامی ندارد ولی شما می‌توانید با ترفندهای هنرمندانه، بدلی از گلوله‌های برفی - آن هم از نوع آتشین- را درست كرده و روی میز قرار دهید.

به این ترتیب شاید حس و حال برف زمستانی در محیط خانه شما نیز به‌وجود آید. تعجب نكنید، این كار با هنر شمع‌سازی و شمع‌آرایی به راحتی عملی است؛ بنابراین اگر اهل شمع‌سازی هستید، با تهیه مواد زیر دست‌به‌كار شوید.

مواد و لوازم موردنیاز:

- پارافین جامد سفید، 500 گرم

- اسید استئارین (20درصد میزان پارافین)، 100 گرم

- قالب كروی‌شكل

- فتیله

- قابلمه كوچك، یك عدد

- كاسه، یك عدد

طرز ساخت:

1 - پارافین را به همراه اسید استئارین در كاسه‌ای بریزید و با روش حرارت غیرمستقیم (بن ماری) ذوب كنید؛ سپس فتیله را در قسمت مركزی قالب قرار دهید و پارافین ذوب شده را داخل قالب بریزید.

قالب را در جای خنك و یا در دمای معمولی اتاق به اندازه‌ای قرار دهید كه كاملا سفت شده و شمع به راحتی از آن جدا شود. حالا یك شمع كروی سفیدرنگ دارید.

نكته: برای ذوب‌كردن پارافین با روش حرارت غیرمستقیم (بن‌ماری)، كافی است در قابلمه‌ای مقداری آب ریخته و روی شعله اجاق‌گاز قرار داده؛ سپس كاسه حاوی پارافین و اسید استئارین را روی دهانه قابلمه قرار دهید. به این ترتیب در اثر حرارت ناشی از بخار آب، مخلوط پارافین و اسید استئارین نیز ذوب می‌شود.

2 - اگر با هنر شمع‌سازی آشنا نیستید، لازم نیست خودتان را برای درست‌كردن شمع ساده كروی به دردسر بیندازید. به هر فروشگاه شمع‌فروشی كه مراجعه كنید، شمع كروی سفیدرنگ وجود دارد. پس چندتا شمع تهیه كنید و از این به بعد طبق روش زیر عمل كنید.

برای اینكه شمع‌ها حالت گلوله‌های برفی به خود بگیرند، پارافین و اسید استئارین باقیمانده از ساخت شمع را در كاسه‌ای از جنس آلومینیوم ریخته و روی حرارت ملایم اجاق‌گاز ذوب كنید، سپس كاسه را از روی اجاق‌گاز بردارید و در كناری بگذارید تا پارافین كمی سرد شود.

3 - پیش از اینكه پارافین در معرض هوای اتاق كاملا سفت شود، با یك دست شمع گلوله‌ای را گرفته و با دست دیگر پارافین نیمه جامد را با چنگال روی سطح شمع بمالید.

نكته: پیش از برداشتن پارافین، با نوك چنگال، سطح پارافین را بریده بریده كنید. استفاده از چنگال نیز برای همین است زیرا به این صورت، فرم برف بیشتر تداعی می‌شود.

- بعد از اینكه سطوح روی شمع با پارافین پوشیده شد، آن را روی سینی یا ظرف آلومینیومی یك‌بارمصرف قرار داده و كف و قسمت‌های زیرین را نیز با پارافین زده‌شده پوشش دهید.

پس از اینكه از پوشش تمام سطوح شمع با پارافین مطمئن شدید، آن را به همراه سینی در جای سردی قرار دهید تا پارافین سفت شده و شمع‌های برفی آماده شود. حالا آنها را به‌صورت تكی در ظرف‌های مختلف قرار داده یا به صورت مجموعه‌ای در كنار هم داخل ظرفی بچینید و فتیله آنها را روشن كنید.



منبع: مجله خانواده

تصویرهای پیوستی

	1.jpg‏ (9.7 کیلوبایت)
	2.jpg‏ (10.8 کیلوبایت)

پر کردن اوقات فراغت کودکان به صورتی صحیح و مفید، گاه از جمله کارهای سخت برای مادران است . یکی از فعالیت هایی که هم سودمند برای این زمانها و هم باعث افزایش قوه ابتکار کودکان می گردد، درست کردن کاردستی و کار با وسایلی مثل کاغذ، قیچی، خط کش و ... است . در این مطلب سعی داریم با ارائه یک کار عملی همراه با تصاویر آن به شما در این امر کمک کنیم.

توجه داشته باشید که به دلیل محدودیت هایی به جای علامت دایره "*"، به جای علامت مربع"@" و به جای علامت لوزی"&" را به کار برده ایم.

1- کاغذ مستطیلی شکلی را از وسط تا می کنیم.

2- گوشه 1و2 را روی*تا می کنید.

3- گوشه 3و4 را به سمت بالا تا می کنید.


4- گوشه 3و 4 پشتی را به سمت بالا و پشت تا می کنید.


5- گوشه های کناری را در جهت فلش به سمت پایین تا می کنید.


6- گوشه هایی که علامت @ داردرا به سمت داخل بر روی هم قرار دهید


- گوشه ای که علامت @ دارد بر روی علامت * قرار دهید.


8- گوشه ای که علامت & دارد بر روی علامت * قرار دهید.


9- گوشه 5 و لبه زیر آن را باز کرده و دو گوشه دارای @ را بر روی هم قرار دهید.


- دو گوشه 6 را به سمت خارج بکشید.


منبع: نسیم رضوان

وسایل لازم:

مجسمه برای اجرای تکنیک

قلم مو

رنگ روغنی طلایی

رنگ اکریلیک قرمز

پارچه تمیز

اسپری کیلر

تینر

آب

روش كار:

این تکنیک را بر روی ظروف سفالی می توان به راحتی اجرا کرد. مجسمه سفالی مورد نظر را پس از سمباده كاری و صاف كردن سطوح، به رنگ طلایی خالص، رنگ کنید. بعد از اینکه رنگ طلایی کاملا خشک شد، با قلم مو، رنگ اکریلیک قرمز را بر روی تمام سطح، به‌خصوص شیارهای ظرف بزنید و قبل از اینکه رنگ اکریلیک خشک شود با دستمال تمیز سطوح برجسته آن را پاک کنید. در نهایت رنگ طلایی زیر همراه با ترکیب رنگ قرمز، رنگی برنزی می‌شود که بر روی مجسمه به حالت سایه روشن خود را نشان می‌دهد. در انتها می‌توانید از اسپری کیلر برای ثابت ماندن رنگ استفاده کنید.

نکته: اگر رنگ‌های مورد استفاده شما غلیظ و سفت بود، می‌توانید آن را رقیق‌تر کنید تا زودتر پاك شود. برای رقیق كردن رنگ روغنی از تینر و برای رقیق كردن رنگ اکریلیک از آب استفاده ‌کنید.

تکنیک كهنه كاری با ورق طلا

وسایل مورد نیاز:

ظرف یا وسیله مورد نظر كه قرار است كار بر روی آن انجام شود

پنبه

قلم مو

ورق طلا (یا مس یا نقره)

رنگ روغنی هنری

تینرروش كار:

ابتدا سطح كار را با پنبه تمیز پاك می‌كنیم تا عاری از هر گونه گرد و غبار شود. سپس با قلم مو، تمام سطح ظرف را به چسب ورق طلا آغشته می‌كنیم. سپس ورق طلا را به صورت نامنظم روی ظرف می‌چسبانیم. بعداز آنكه تمام سطح ظرف را با ورق طلا پوشاندیم، با پنبه تمیز، آرام سطح ظرف را پاك می‌كنیم تا ورق طلای اضافی گرفته شود. اكنون می‌توانید با رنگ روغن قهو‌ه‌ای سطح كار را رنگ بزنید. (البته رنگ را باید توسط تینر بسیار رقیق كنید تا فقط هاله‌‌ای از رنگ روی سطح كار باقی بماند) قبل از اینكه رنگ خشك شود، ‌آن را توسط پنبه‌ای به آرامی تمیز می‌كنیم. به این ترتیب در برخی پستی و بلندی‌های ظرف و در كناره‌های ورق‌های طلا، سایه‌هایی از رنگ قهوه‌ای دیده می‌شود كه باعث كهنه‌تر (آنتیك‌تر) به نظر رسیدن ظرف شما خواهد شد.

نکته:

برای کهنه کاری و ایجاد حالت قدیمی بر روی ظروف ,باید از رنگ های پخته ای مانند قهوه ای , زرشکی , قرمز یا سبز پر رنگ استفاده کنید. البته استفاده از انواع رنگ های خالص ( رنگ های اصلی چرخه رنگ ) نیز به فراخور سطح زیر کار ,موثر خواهد بود.

نشریه منزل

تصویرهای پیوستی

1.jpg‏ (10.4 کیلوبایت)

در حال حاظر بیش از 30 نوع شارژر مختلف برای تلفن های همراه مورد استفاده قرار می گیرند که باعث بروز دردسرهای زیادی برای مصرف کنندگان می گردد. تقریبا 4 ماه پیش اتحادیه اروپا به تولید کنندگان تلفن های همراه اعلام کرد که باید به فکر راه حلی برای این مشکل باشند.

بالاخره امروز تمامی شرکت های مهم سازنده تلفن همراه (از جمله نوکيا، اپل، سونی اريکسون، RIM و سامسونگ) به این اتحادیه اعلام کردند که استاندارد مورد توافق شان برای شارژر موبایل micro-USB است و از سال 2010 آن را اجرایی خواهند کرد. البته پیش از این CTIA ، OMTP و انجمن GSM نیز این پورت را بعنوان استاندارد مورد تاییدشان اعلام کرده بودند.

یعنی ممکن است این استاندارد بتواند لباس آویز من را از شر لشکر شارژر ها نجات دهد؟

narenji.ir

روش‌های استاندارد اندازه‌گیری طول‌عمر باتری، معمولا با ارقامی که شرکت‌های سازنده هنگام فروش لپ‌تاپ‌ها عنوان می‌کنند، متفاوت است. فریبا فرهادیان: در خرید لپ‌تاپ به چه چیزهایی بیشتر توجه می‌کنید؟ مسلما علاوه بر قیمت مناسب و مشخصات فنی ایده‌آل، طول عمر باتری نیز در تصمیم‌گیری شما دخالت خواهد داشت. اما آیا فکر می‌کنید عددی که به عنوان طول عمر در دستگاه‌ها ذکر شده، واقعیت دارد و دقیقا همانی است که باید باشد؟ اگر یکی از دارندگان لپ‌تاپ‌های بی‌شماری هستید که در بازار وجود دارند، حتما به این موضوع رسیده‌اید که این عدد اصلا با واقعیت تناسبی ندارد. به گزارش نیویورک‌تایمز، در سال 1382 / 2003 صنعت دوربین دیجیتال هم با چنین مشکلی روبرو بود؛ اما به خوبی توانست از پس آن برآید. عددی که هریک از شرکت‌های سازنده این دوربین‌ها اعلام می‌کردند، بیشتر از آن چیزی بود که در واقعیت رخ می‌داد. البته دلیل آن هم واضح بود: هرسازنده‌ای از دستورالعمل خاص خود برای تخمین این عدد استفاده می‌کرد. به زودی مشتریان دریافتند که این شیوه تخمین طول عمر باتری دوربین اساسا بی‌معنی و بدون کاربرد است. در نهایت یک گروه تجاری در صنعت دوربین با نام سی.پی.آی.ای، شیوه جدید و استانداردی را برای آزمایش طول عمر ابداع کرد. در این آزمایش درست مثل رفتاری که درواقعیت با یک دوربین عکاسی دیجیتال می‌شود، هر 30 ثانیه یک عکس گرفته می‌شود. قبل از گرفتن هر عکس، زوم و عکس آن انجام می‌شود و در نیمی از این مدت، فلاش روشن و نیمی دیگر نیز فلاش خاموش است. بعد از گرفتن هر عکس هم دوربین را قدری خاموش می‌کنند و دوباره این مراحل را انجام می‌دهند. این روزها تمام دوربین‌های دیجیتالی به این شیوه آزمایش می‌شوند و به این ترتیب، تخمین طول عمر باتری آن‌ها به واقعیت نزدیک‌تر است. اما لپ‌تاپ‌ها خیلی پیچیده‌ترند. عوامل بسیار زیادی در تعیین طول عمر آن‌ها دخالت دارد. این مشکل در صنایعی مثل تلفن همراه، آی‌پاد و حتی خودروها نیز دیده می‌شود. باتری یک تلفن همراه در صورتی‌که با آن صحبت کنید، با سرعت بیشتری تمام می‌شود و باتری یک خودرو در اتوبان، شرایط بهتری نسبت به شهر دارد. هم‌چنین اگر با آی‌پاد خود به موسیقی گوش دهید، باتری دستگاه بیشتر عمر می‌کند تا زمانی که با آن یک ویدیو تماشا می‌کنید. پس تنها کار منطقی‌ای که سازندگان می‌توانند انجام دهند، این است که اعداد را در دو حالت بدترین و بهترین طول عمر نمایش دهند؛ مثلا برای یک تلفن همراه، ذکر «4 ساعت مکالمه/300 ساعت بدون استفاده» به شما نشان می‌دهد که با چه نوع باتری‌ای طرف هستید. اما چرا باید در مورد یک لپ‌تاپ تنها به ذکر کارکرد تا 5 ساعت بسنده کرد؟ چرا صنعت کامپیوتر نتوانسته است آزمایش استانداردی برای تخمین واقعی‌تر طول عمر باتری ابداع کند؟ واقعیت این است که چنین آزمایشی وجود دارد، اما این آزمایش که به «موبایل‌مارک 2007» مشهور شده، مشکلاتی دارد! اصلی‌ترین مشکل آن، هویت سازنده این آزمایش است. سازنده این آزمایش، یک گروه تجاری متعلق به اینتل با نام بابکو است که کار اصلی آن، ساخت تراشه لپ‌تاپ است. به عبارت دقیق‌تر، این گروه دقیقا توسط شرکت‌هایی تاسیس شده که کارشان به طول عمر باتری بستگی دارد و از زیادتر بودن آن سود زیادی می‌برند. این موضوع، شما را به یاد نگهبانی روباه از لانه مرغ‌ها نمی‌اندازد؟ مشکل دیگر این آزمایش، واقعی نبودن آن است. مثلا در این آزمایش باید بتوان میزان نور صفحه نمایش را که پرمصرف‌ترین بخش هر لپ‌تاپی است، به دقت مشخص کرد. در این آزمایش، پیش‌فرض میزان نور صفحه نمایش کسری از آن چیزی است که یک کاربر در شرایط واقعی استفاده می‌کند. بر طبق محاسبات شرکت ای.ام.دی، تنها 20 درصد این مقدار واقعیت دارد؛ درحالی که اینتل آن را به 50 درصد نزدیک‌تر می‌داند! هرچند که این دو سازنده ریزتراشه‌های رایانه‌ای حتی در آمار هم از رقابت خود دست نمی‌کشند، اما هر دو عدد ارایه‌شده، درصد بسیار کمی است. آزمایش موبایل‌مارک مشخص نمی‌کند که آیا وای.فای و بلوتوث در حین انجام آزمون روشن بوده‌اند یا خیر. این کار به تصمیم سازنده لپ‌تاپ بستگی دارد. اما باید گفت که 3 نوع آزمایش واقعی موبایل‌مارک هم وجود دارد. در یک آزمایش که به آزمایش دی.وی.دی معروف است، یک فایل دی.وی.دی را بارها و بارها اجرا می‌کنند تا باتری تمام شود. به این ترتیب، بدترین شرایط مصرف باتری مشخص می‌شود. در آزمون دیگر، از نرم‌افزار خودکاری استفاده می‌شود تا وظایفی را برای لپ‌تاپ تعیین و اجرا کند. مثلا مرتب کردن اعداد به هم ریخته در اکسل، دست‌کاری گرافیکی در فتوشاپ و یا ارسال ای‌میل. آزمون آخر که خواننده نام دارد، نرم‌افزار خودکار دیگری است که وانمود می‌کند در حال خواندن یک فایل پی.دی.اف است و برای خواندن هر صفحه 2 دقیقه وقت می‌گذارد. این آزمایش، بهترین حالت عمر باتری را نشان می‌دهد. اما چرا با وجود چنین آزمایش‌هایی، هیچ‌یک از نتایج این آزمون‌ها برای طول عمر باتری ارائه نمی‌شود؟ کارشناسان اینال می‌گویند آن‌چه در فروش لپ‌تاپ به خریداران ارائه می‌شود، نتیجه آزمون دوم است. اما مدیران ای.ام.دی نظر دیگری دارند. آنها معتقدند که صنعت لپ‌تاپ باید خیلی دقیق‌تر از این کار کند و سپس نتایج را به شیوه‌ای که برای تلفن‌های همراه و آی‌پادها ارائه می‌شود، به خریدار عرضه کند. اما این‌که چرا این اتفاق نمی‌افتد، دلیلی ساده و شاید منطقی دارد: مردم وقتی پول بیشتری می‌دهند که تصور کنند باتری دستگاهشان از طول عمر بالایی برخوردار است. شاید اگر شرکت‌های سازنده لپ‌تاپ آمار واقعی را ارایه دهند، پول زیادی را از دست خواهند داد .